Uczenie komputera mowy wielorybów

Głęboko w oceanie kaszaloty klikają do siebie w wzorach brzmiących niemal mechanicznie, szybkich seriach, które badacze nazywają kodami. Przez dziesięciolecia te kliknięcia traktowano jako zwykły hałas. Teraz duży międzynarodowy projekt badawczy próbuje czegoś znacznie bardziej ambitnego: nauczyć sztuczną inteligencję znajdować w nich strukturę, może nawet znaczenie.

Zespół nagrywa tysiące godzin kliknięć wielorybów za pomocą podwodnych mikrofonów i robotycznych znaczników, a następnie wprowadza dane do modeli uczenia maszynowego pierwotnie zbudowanych do tłumaczenia niepowiązanych ze sobą ludzkich języków. Wstępne wyniki sugerują, że kody kaszalotów mogą łączyć małe klocki budulcowe w taki sam sposób, w jaki ludzkie słowa łączą dźwięki, a niektóre kliknięcia zdają się nieznacznie zmieniać w zależności od kontekstu, niemal jak ton głosu.

Nikt jeszcze nie twierdzi, że ma pełny słownik wielorybów. Ale po raz pierwszy badacze mają prawdziwą, sprawdzalną hipotezę: że gdzieś wewnątrz tych kliknięć kryje się prawdziwa struktura, czekająca na właściwą metodę, by ją odkryć.