One Crater, Two Colors

From high above the interior, Polly looked down into a single enormous crater, more than twenty-two thousand years old and wide enough to hold a small town, two lakes, and several farms inside its rim. A thin strip of land crossed the middle, and on either side of it the water was a completely different color, one lake a deep blue, the other a vivid green, as if someone had poured two different oceans into the same bowl.

Από ψηλά πάνω από το εσωτερικό του νησιού, η Πόλι κοίταξε μέσα σε έναν τεράστιο κρατήρα, πάνω από είκοσι δύο χιλιάδες χρόνων και τόσο πλατύ ώστε να χωράει μέσα στα χείλη του μια μικρή πόλη, δύο λίμνες και αρκετά αγροκτήματα. Μια λεπτή λωρίδα γης έκοβε τη μέση, και εκατέρωθέν της το νερό είχε τελείως διαφορετικό χρώμα: η μία λίμνη βαθύ μπλε, η άλλη έντονο πράσινο, σαν να είχε χύσει κάποιος δύο διαφορετικούς ωκεανούς στο ίδιο μπολ.

The two lakes are not really separate. A narrow channel under the land bridge connects them, so the water itself is one body. What changes is everything around it. The blue lake is deeper and simply reflects the open sky, while the green lake sits closer to plant-covered slopes and tiny algae, both of which tint its water a rich green instead.

Οι δύο λίμνες δεν είναι στην πραγματικότητα χωριστές. Ένα στενό κανάλι κάτω από τη γέφυρα της γης τις ενώνει, οπότε το νερό είναι ένα και το αυτό. Αυτό που αλλάζει είναι όλα όσα τις περιβάλλουν. Η μπλε λίμνη είναι βαθύτερη και απλώς καθρεφτίζει τον ανοιχτό ουρανό, ενώ η πράσινη βρίσκεται πιο κοντά σε πλαγιές γεμάτες βλάστηση και σε μικροσκοπικά φύκια, που της δίνουν αντ' αυτού ένα πλούσιο πράσινο χρώμα.

Polly flew low along the land bridge that splits the two colors, close enough to see fishing boats resting on one shore and grazing cattle on the low hills above the other. Thick fog rolled in off the ocean and settled inside the crater rim, hiding first the green lake, then the blue, until only the bridge between them stayed visible.

Η Πόλι πέταξε χαμηλά κατά μήκος της λωρίδας γης που χωρίζει τα δύο χρώματα, αρκετά κοντά ώστε να δει ψαρόβαρκες να ξεκουράζονται στη μία όχθη και αγελάδες να βόσκουν στους χαμηλούς λόφους πάνω από την άλλη. Πυκνή ομίχλη ήρθε από τον ωκεανό και κάθισε μέσα στο χείλος του κρατήρα, κρύβοντας πρώτα την πράσινη λίμνη, μετά την μπλε, ώσπου έμεινε ορατή μόνο η γέφυρα ανάμεσά τους.

She perched on the old stone wall of a lookout point and waited for the fog to lift again, in no hurry at all. When it finally thinned, both lakes reappeared at once, blue and green, exactly where she had left them.

Κούρνιασε στον παλιό πέτρινο τοίχο ενός σημείου θέας και περίμενε να σηκωθεί ξανά η ομίχλη, χωρίς καμία βιασύνη. Όταν επιτέλους αραίωσε, οι δύο λίμνες εμφανίστηκαν ταυτόχρονα, μπλε και πράσινη, ακριβώς εκεί όπου τις είχε αφήσει.