Krąg i poranny statek

Ring of Brodgar leży na wąskim pasie ziemi między dwoma jeziorami, i tylko dlatego wydaje się wysoki. Kamienie stoją w kręgu o średnicy około stu czterech metrów, odciętym od wrzosowiska rowem wykutym w litej skale. Wzniesiono go między czterema a czterema i pół tysiąca lat temu i należy do obiektu światowego dziedzictwa.

Kiedyś kamieni było około sześćdziesięciu. Dziś stoi trzydzieści sześć, a przerwy są tak samo częścią kształtu jak kamienie. Polly obeszła krąg od zewnątrz, dłuższą drogą, z wrzosem po kolana i światłem kładącym się płasko i szeroko na wodzie po obu stronach. Nic w nim nie jest ustawione dla zwiedzającego. Było ustawione dla czegoś innego, a to coś nie zostało nigdzie zapisane.

Potem zwyczajna sprawa wyjazdu. Z powrotem w biurze portowym za ladą siedział kormoran, a na ścianie wisiała wydrukowana kartka. "O której odpływa prom?", zapytała Polly. "Ile to kosztuje?" Popatrzyła z nim na kartkę, kiedy szukał właściwej linijki. "Chciałbym kupić bilet, proszę."

"Jak długo trwa przeprawa?", zapytała na końcu i schowała bilet. Rano statek wypłynął, mijając ten sam niski przylądek, którym wpłynął, a wyspy opadały za nim w kolejności, w jakiej się ich nauczyła: miasteczko o jednej ulicy, zatoka z wioską w środku, kaplica z baraków, skała pełna fok i, w głębi lądu, niewidoczny od wody, krąg z prawie wszystkimi kamieniami wciąż stojącymi.