Chuyến tàu cuối cùng

Tomas nhìn vào điện thoại và cảm thấy dạ dày mình chùng xuống. Lúc đó là mười hai giờ mười phút sáng, và các cổng ga đang đóng lại. Ở Tokyo, tàu điện không chạy suốt đêm. Chuyến tàu cuối cùng trên hầu hết các tuyến khởi hành vào khoảng nửa đêm, và ai ở thành phố này cũng biết chính xác giờ tàu của mình. Tomas, người mới ở đây được bốn ngày, thì không biết.

तोमास ने अपने फ़ोन पर समय देखा और उसका दिल बैठ गया। रात के बारह बजकर दस मिनट हो चुके थे, और स्टेशन के फाटक बंद हो रहे थे। टोक्यो में रेलगाड़ियाँ पूरी रात नहीं चलतीं। ज़्यादातर मार्गों पर आखिरी रेलगाड़ी आधी रात के आसपास निकलती है, और शहर का हर व्यक्ति अपनी रेलगाड़ी का सही समय जानता है। तोमास, जो देश में सिर्फ़ चार दिन से था, यह नहीं जानता था।

Một chuyến taxi băng qua thành phố sẽ tốn hơn cả tiền phòng khách sạn của anh. Một nhân viên nhà ga nhìn thấy vẻ mặt của anh và chỉ tay xuống con phố. Ở đó, giữa một cửa hàng tiện lợi và một quán mì, có một tấm biển sáng của khách sạn con nhộng. Tomas trả tiền tại một máy tự động, lấy chìa khóa tủ đồ, và ngủ trong một khoang nhựa sạch sẽ chỉ vừa một chiếc giường đơn, trong một căn phòng yên tĩnh đầy những người khác cũng đã lỡ chuyến tàu của họ.

पूरे शहर में टैक्सी लेना उसके होटल के कमरे से भी महँगा पड़ता। एक स्टेशन कर्मचारी ने उसका चेहरा देखा और गली की तरफ़ इशारा किया। वहाँ, एक सुविधा दुकान और नूडल की दुकान के बीच, एक कैप्सूल होटल का चिन्ह चमक रहा था। तोमास ने मशीन पर पैसे दिए, लॉकर की चाबी ली, और एक अकेले बिस्तर जितने साफ़ प्लास्टिक कैप्सूल में सोया, एक शांत कमरे में, ऐसे और लोगों के बीच जिनकी भी रेलगाड़ी छूट गई थी।

Sáng hôm sau anh mua cà phê từ máy bán hàng tự động và bắt chuyến tàu đầu tiên về nhà, tươi tỉnh và hơi tự hào. Giờ đây, trước mỗi buổi tối ra ngoài ở Nhật Bản, anh luôn kiểm tra một điều: không phải thực đơn, không phải bản đồ, mà là giờ của chuyến tàu cuối cùng.

सुबह उसने वेंडिंग मशीन से कॉफ़ी खरीदी और पहली रेलगाड़ी से घर लौटा, तरोताज़ा और थोड़ा गर्व से भरा हुआ। अब जापान में किसी भी शाम बाहर निकलने से पहले वह एक ही चीज़ जाँचता है: मेनू नहीं, नक्शा नहीं, बल्कि आखिरी रेलगाड़ी का समय।