Столик на одного

Мия заходит в маленький ресторан в девять часов. Зал почти пустой. Усталый официант в белом фартуке показывает на столик в углу.

Mia gaat om negen uur een klein restaurant binnen. De zaal is bijna leeg. Een moe ober in een witte schort wijst naar een tafel in de hoek.

"Только вы?" спрашивает он. Мия говорит "да". Она всегда путешествует одна. Она немного волнуется. Меню написано на одном маленьком листке.

"Alleen?" vraagt hij. Mia zegt ja. Ze reist altijd alleen. Ze is een beetje nerveus. Het menu staat op één klein stukje papier.

Мия показывает пальцем на одно слово. Она его не знает. Официант улыбается. "Особое блюдо", говорит он медленно. "Еда моей бабушки. Если вам не понравится, я принесу что-то другое."

Mia wijst naar een woord. Ze kent het niet. De ober glimlacht. "De specialiteit van het huis," zegt hij langzaam. "Het eten van mijn oma. Als u het niet lekker vindt, breng ik u iets anders."

Еду приносят в тяжелой миске. Она горячая, с чесноком и маленькими кусочками хлеба. Мия пробует ее. Официант смотрит на нее от стойки.

Het eten komt in een zware kom. Het is heet, met knoflook en kleine stukjes brood. Mia proeft het. De ober kijkt naar haar vanaf de bar.

Мия показывает ему большой палец вверх. Он смеется и снова наполняет ее бокал. "Хорошо", говорит он. "Приходите завтра. Тогда я скажу вам, что в ней."

Mia steekt haar duim omhoog. Hij lacht en vult haar glas weer. "Goed," zegt hij. "Kom morgen terug. Dan vertel ik u wat erin zit."