船靠岸了

早班船停靠在斯特罗姆内斯。镇上的房子背对着海水。波莉踏上湿的石板，明白了这里的风。那不是一阵风。那是一种常态。码头尽头坐着一只柯利牧羊犬。波莉走了过去。“你能给我指路吗？”

Kapal pagi merapat di Stromness. Rumah-rumah berdiri memunggungi air. Polly melangkah ke batu pipih yang basah dan langsung memahami anginnya. Itu bukan embusan sesaat. Itu sebuah keadaan. Seekor anjing collie duduk di ujung dermaga. Polly menghampirinya. "Bisakah Anda menunjukkan jalannya?"

他问她想去哪里。她还不知道。这里有将近七十个岛，大约二十个岛上住着人。没有森林，方圆几里没有高的东西。“请问我在哪里可以坐上公交车？”她问。他朝坡上的候车亭偏了偏头。

Anjing itu bertanya ke mana Polly ingin pergi. Polly belum tahu. Di sini ada hampir tujuh puluh pulau, dan sekitar dua puluh pulau berpenghuni. Tidak ada hutan dan tidak ada yang tinggi sejauh mata memandang. "Bisakah Anda memberi tahu saya di mana saya bisa naik bus?" tanyanya. Anjing itu menganggukkan kepala ke arah sebuah halte di atas tanjakan.

然后她问了一个城里人的问题。“走到市中心要多久？”柯利犬望向那条贯穿全镇的唯一一条街。十一分钟，他说，如果你在橱窗前停下来的话。

Lalu Polly bertanya seperti orang kota. "Berapa lama jalan kaki ke pusat kota?" Anjing collie itu memandang satu-satunya jalan yang membentang sepanjang kota. Sebelas menit, katanya, kalau Anda berhenti di depan etalase.

“你能告诉我今天有什么有意思的活动吗？”渡轮时刻表就是本地新闻，他说。有一班船去海豹礁。有一座战俘建造的小教堂。还有一座村庄，在沙子下面埋了四千年。

"Bisakah Anda memberi tahu saya apakah ada acara menarik hari ini?" Jadwal feri adalah berita lokal di sini, katanya. Ada kapal menuju batu karang tempat anjing laut. Ada kapel yang dibangun para tahanan. Ada desa yang terkubur pasir selama empat ribu tahun.