Le miel qui a survécu aux empires

Lorsque les archéologues ont ouvert le tombeau du roi égyptien Toutankhamon au début des années mille neuf cent vingt, ils ont découvert des bijoux, des statues et des rangées de pots en terre cuite scellés. Plusieurs de ces pots contenaient du miel et, bien que trois mille ans se soient écoulés depuis que quelqu'un y avait touché, le miel à l'intérieur était encore parfaitement bon. On aurait pu, littéralement, le manger sur place.

தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஆயிரத்துத் தொள்ளாயிரத்து இருபதுகளின் தொடக்கத்தில் எகிப்திய மன்னன் டுட்டன்காமெனின் கல்லறையைத் திறந்தபோது, நகைகளையும் சிலைகளையும் மூடப்பட்ட மண் பானைகளின் வரிசைகளையும் கண்டெடுத்தார்கள். அந்தப் பானைகளில் சில தேனைக் கொண்டிருந்தன, யாராவது அதைத் தொட்டு மூவாயிரம் ஆண்டுகள் ஆகியிருந்தாலும், உள்ளிருந்த தேன் இன்னும் முற்றிலும் நல்லதாகவே இருந்தது. அதை அப்படியே எடுத்து சாப்பிட்டிருக்கலாம்.

Ce n'est pas là un cas isolé. Le miel est l'un des rares aliments naturels qui ne se gâtent presque jamais. Des jarres plus anciennes encore ont été retrouvées ailleurs : en Géorgie, des archéologues ont mis au jour du miel enterré aux côtés d'une noble il y a environ cinq mille cinq cents ans, et lui aussi était resté sucré et comestible.

இது வெறும் ஒரு தனித்த ஆச்சரியம் அல்ல. தேன் என்பது கிட்டத்தட்ட ஒருபோதும் கெட்டுப்போகாத மிகச் சில இயற்கை உணவுகளில் ஒன்று. இதைவிடப் பழமையான ஜாடிகளும் வேறு இடங்களில் கிடைத்திருக்கின்றன: ஜார்ஜியாவில், தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஏறத்தாழ ஐயாயிரத்து ஐந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் புதைக்கப்பட்ட ஒரு உயர்குடிப் பெண்ணுடன் கிடைத்த தேனை மீட்டெடுத்தார்கள், அதுவும் இன்னும் இனிமையாகவும் உண்ணத் தகுந்ததாகவும் இருந்தது.

L'explication tient à la chimie plutôt qu'à la magie. Les bactéries ne peuvent pas se développer sans eau, or le miel n'en contient presque pas. Les abeilles partent du nectar, qui contient au départ environ quatre-vingts pour cent d'eau, et l'éventent de leurs ailes dans la ruche jusqu'à ce qu'il soit réduit à environ dix-sept pour cent, laissant un liquide si épais et si dense que presque rien ne peut y survivre.

இதற்கான விளக்கம் மந்திரத்தில் அல்ல, வேதியியலில் உள்ளது. நீரின்றி பாக்டீரியாக்கள் வளர முடியாது, தேனில் நீர் கிட்டத்தட்ட இல்லவே இல்லை. தேனீக்கள் மகரந்த நீரிலிருந்து தொடங்குகின்றன, அதில் ஆரம்பத்தில் சுமார் எண்பது சதவீதம் நீர் இருக்கும், அதைத் தேன்கூட்டிற்குள் தங்கள் இறக்கைகளால் விசிறி, சுமார் பதினேழு சதவீதமாகக் குறையும் வரை உலர்த்துகின்றன, இதனால் மிகவும் அடர்த்தியான ஒரு திரவம் மிஞ்சுகிறது, அதற்குள் எதுவும் உயிர்வாழ முடியாது.

Le miel est aussi légèrement acide, avec un pH d'environ quatre, un niveau que la plupart des bactéries trouvent totalement inhospitalier. Par-dessus tout cela, les abeilles ajoutent une trace d'une enzyme qui produit lentement du peroxyde d'hydrogène, ce même désinfectant que l'on trouve en pharmacie.

தேன் லேசாக அமிலத் தன்மையும் கொண்டது, அதன் pH மதிப்பு சுமார் நான்காக இருக்கும், இது பெரும்பாலான பாக்டீரியாக்களுக்கு வாழத் தகுதியற்ற ஒரு நிலை. இதற்குமேல், தேனீக்கள் ஒரு சிறிதளவு நொதியையும் சேர்க்கின்றன, அது மெதுவாக ஹைட்ரஜன் பெராக்சைடை உருவாக்குகிறது, இது எந்த மருந்தகத்திலும் கிடைக்கும் கிருமிநாசினியே ஆகும்.

Prises ensemble, ces trois défenses, presque pas d'eau, un pH bas et une trace constante de peroxyde, font que le miel, une fois scellé et tenu au sec, peut rester intact sur une étagère, dans une grotte ou dans un tombeau royal pendant ce qui équivaut à une éternité.

இந்த மூன்று பாதுகாப்புகளையும் சேர்த்துப் பார்த்தால், நீர் இல்லாதது, குறைந்த pH, தொடர்ந்திருக்கும் லேசான பெராக்சைடு அளவு ஆகியவை, ஒருமுறை மூடி உலர்ந்த நிலையில் வைக்கப்பட்ட தேன், ஒரு அலமாரியிலோ, ஒரு குகையிலோ, ஒரு அரச கல்லறையிலோ, எத்தனை காலம் வேண்டுமானாலும் தொந்தரவின்றி இருக்க முடியும் என்பதைக் காட்டுகிறது.

Alors si ton propre miel devient un jour trouble et cristallise dans le pot, résiste à l'envie de le jeter. Réchauffe-le doucement dans un bol d'eau chaude et les cristaux se dissoudront à nouveau en sirop. Le miel n'a jamais été gâté au départ. Le miel, en fin de compte, n'est presque jamais vraiment mauvais.

எனவே உன்னுடைய தேன் ஜாடியில் மங்கலாகி படிகமானால், அதை வீசி எறிய வேண்டாம். சூடான தண்ணீர் கிண்ணத்தில் மெதுவாகச் சூடாக்கினால் படிகங்கள் மீண்டும் கரைந்து பாகாக மாறிவிடும். ஆரம்பத்திலிருந்தே அந்தத் தேன் கெட்டுப்போனதே இல்லை. தேன் என்பதே கிட்டத்தட்ட ஒருபோதும் உண்மையில் கெடாத ஒன்று.