The Octopus That Slipped Its Lock

In two thousand sixteen, staff at a small aquarium in New Zealand arrived one morning to a genuine mystery. One of their octopuses, an unremarkable looking creature named Inky, had vanished from his tank overnight. No glass had been broken and no alarm had sounded. He had simply gone, as if he had never been there at all.

Noong dalawang libo't labing-anim, dumating isang umaga ang mga tauhan ng isang maliit na akwaryum sa New Zealand sa harap ng isang tunay na misteryo. Isa sa kanilang mga pugita, isang karaniwang nilalang na nagngangalang Inky, biglang nawala sa kanyang tangke sa gabing iyon. Walang basag na salamin at walang tumunog na alarma. Basta na lang siyang nawala, na para bang hindi naman talaga siya naroon kailanman.

A search of the building eventually supplied the answer. Under cover of darkness, Inky had prised open the lid of his own tank, then dragged his body across the cold floor to a narrow drainpipe leading to the ocean. He squeezed inside, worked his way through several metres of tight metal piping, and slid out into open water. By sunrise, he was free.

Ang isang paghahanap sa buong gusali ang sa wakas nagbigay ng sagot. Sa kadiliman ng gabi, binuksan ni Inky ang takip ng sarili niyang tangke, pagkatapos ay hinila niya ang kanyang katawan sa malamig na sahig patungo sa isang makipot na tubo na patungo sa dagat. Pumasok siya sa loob, gumapang sa ilang metrong makipot na tubong metal, at dumausdos palabas sa bukas na tubig. Pagsikat ng araw, malaya na siya.

What makes the story remarkable is not just what Inky did, but what it reveals about how an octopus thinks. Octopuses rank among the most intelligent creatures alive, with roughly as many neurons as a dog. Most of those neurons sit not in the head but along the arms, so each arm operates with a degree of independence, almost as though it had a mind of its own.

Ang nakapagtataka sa kuwento ay hindi lamang ang ginawa ni Inky, kundi ang inihahayag nito tungkol sa kung paano nag-iisip ang isang pugita. Kabilang ang mga pugita sa pinakamatatalinong nilalang na buhay, na may humigit-kumulang na kasindami ng neuron ng isang aso. Karamihan sa mga neuron na iyon ay nasa mga braso, hindi sa ulo, kaya't bawat braso ay tila kumikilos nang may sariling kalayaan, halos parang may sariling isip.

This intelligence turns up again and again in laboratories worldwide. Octopuses have learned to unscrew jar lids to reach food, solved multi step puzzles to retrieve a piece of crab from a locked box, and even recognised individual researchers by sight, squirting water at the ones they seemed to dislike.

Paulit-ulit na lumalabas ang katalinuhang ito sa mga laboratoryo sa buong mundo. Natutunan ng mga pugita na buksan ang takip ng garapon para maabot ang pagkain, nalutas ang mga sunod-sunod na palaisipan para makuha ang isang piraso ng alimango mula sa isang naka-kandadong kahon, at kinikilala pa nga ang mga indibidwal na mananaliksik sa pamamagitan ng paningin, na nagbubuga ng tubig sa mga hindi nila gaanong nagustuhan.

Even so, scientists still cannot fully explain how such intelligence arose. It evolved along an entirely separate branch of life, long before mammals existed, which is why meeting an octopus's mind feels like the closest thing on Earth to meeting an alien one.

Gayunpaman, hindi pa rin lubusang maipaliwanag ng mga siyentipiko kung paano lumitaw ang ganitong katalinuhan. Umunlad ito sa ganap na hiwalay na sangay ng buhay, matagal bago pa umiral ang mga mammal, kaya't ang pakikipag-ugnayan sa isip ng isang pugita ay parang pinakamalapit na maaaring maranasan sa Daigdig sa pakikipag-ugnayan sa isang isip mula sa ibang planeta.

Inky himself was never seen again. The aquarium eventually replaced him with another octopus, though this time they made sure the new tank would be considerably harder to escape from.

Hindi na muling nakita si Inky. Sa bandang huli, pinalitan siya ng akwaryum ng isa pang pugita, bagama't sa pagkakataong ito, tiniyak nilang mas mahirap nang tumakas mula sa bagong tangke.