The Village Under the Storm

Polly had one place written down. "Can you tell me how to get there?" she asked the ewe at breakfast. Follow the coast road west, the ewe said. The Bay of Skaill is a long curve of pale sand. Behind it is a green shelf, and the village sits there, half sunk into the ground.

Η Πόλι είχε σημειώσει ένα μέρος. "Μπορείτε να μου πείτε πώς θα πάω εκεί;" ρώτησε την προβατίνα στο πρωινό. Ακολούθησε τον παραλιακό δρόμο δυτικά, είπε η προβατίνα. Ο κόλπος του Σκέιλ είναι μια μακριά καμπύλη από ανοιχτόχρωμη άμμο. Από πίσω υπάρχει ένα πράσινο σκαλοπάτι, και εκεί κάθεται το χωριό, μισοβυθισμένο στο χώμα.

An oystercatcher was working the site. Polly asked, "I would like to know the history of this particular monument." People lived here five thousand years ago, he said. They farmed this coast before Stonehenge and before the Great Pyramid. Then sand covered the village for four thousand years, until a storm in eighteen fifty took it away.

Ένας στρειδοφάγος δούλευε στον χώρο. Η Πόλι ρώτησε: "Θα ήθελα να μάθω την ιστορία αυτού του συγκεκριμένου μνημείου." Άνθρωποι ζούσαν εδώ πριν από πέντε χιλιάδες χρόνια, είπε. Καλλιεργούσαν αυτή την ακτή πριν από το Στόουνχεντζ και πριν από τη Μεγάλη Πυραμίδα. Έπειτα η άμμος σκέπασε το χωριό για τέσσερις χιλιάδες χρόνια, ώσπου μια καταιγίδα το χίλια οκτακόσια πενήντα την πήρε.

The wind took half of that. "Could you please repeat that for me?" Polly asked. Every house has the same furniture in the same places. A hearth in the middle. Beds at each side. A stone dresser against the far wall. It is stone because there was no wood.

Ο άνεμος πήρε τα μισά. "Θα μπορούσατε να το επαναλάβετε, παρακαλώ;" ρώτησε η Πόλι. Κάθε σπίτι έχει τα ίδια έπιπλα στις ίδιες θέσεις. Μια εστία στη μέση. Κρεβάτια στις δύο πλευρές. Έναν πέτρινο μπουφέ στον απέναντι τοίχο. Είναι πέτρινος επειδή δεν υπήρχε ξύλο.

"Could you tell me if the museum is open tomorrow?" Polly asked. She knew she would come back. She stood at the edge of one house, looking into a room laid out the way anyone lays out a room.

"Θα μπορούσατε να μου πείτε αν το μουσείο είναι ανοιχτό αύριο;" ρώτησε η Πόλι. Ήξερε ότι θα ξαναρχόταν. Στάθηκε στην άκρη ενός σπιτιού και κοίταξε μέσα, σε ένα δωμάτιο στρωμένο όπως στρώνει κανείς ένα δωμάτιο.