Nine Islands, Three Plates

Polly came in low over black volcanic rock, where green fields ran to the cliff edge and mist slid across rounded hills inland. This was São Miguel, the largest of the nine Azores islands, alone in the North Atlantic. Salt air mixed with wet earth and cut grass.

கருப்பு எரிமலைப் பாறைகளின் மேல் பாலி தாழ்வாகப் பறந்தாள். பசுமையான வயல்கள் பாறை முனை வரை நீண்டன, உள்நாட்டில் வட்டமான குன்றுகளின் மேல் பனிமூட்டம் நகர்ந்தது. இதுதான் சாவ் மிகல், அசோர்ஸ் தீவுகளில் மிகப் பெரியது, வட அட்லாண்டிக்கில் தனியாக இருக்கிறது. உப்புக் காற்றில் ஈர மண்ணின் வாசனையும் புல்லின் மணமும் கலந்தன.

The island exists because of a seam far below the ocean floor, where three great plates grind slowly against each other. North America pulls one way, Europe another, and Africa presses from the south. Heat rises through the cracks where they meet. Every island here was built from fire and cooling rock.

கடலின் அடிப்பகுதிக்கும் கீழே உள்ள ஒரு பிளவின் காரணமாகவே இந்தத் தீவு உள்ளது. அங்கே மூன்று பெரிய தட்டுகள் ஒன்றோடொன்று மெதுவாக உரசுகின்றன. வட அமெரிக்கா ஒரு பக்கம் இழுக்கிறது, ஐரோப்பா மறு பக்கம், ஆப்பிரிக்கா தெற்கிலிருந்து அழுத்துகிறது. அவை சந்திக்கும் இடத்தில் விரிசல்கள் வழியாக வெப்பம் மேலே எழுகிறது. இங்குள்ள ஒவ்வொரு தீவும் நெருப்பாலும் ஆறிய பாறையாலும் உருவானது.

Almost every field on São Miguel is edged by a hedge of hydrangeas, blue, violet, and sometimes soft pink, so thick they look painted onto the land. Farmers brought the plants from Asia in the nineteenth century just to mark field borders. The volcanic soil, rich in minerals, turns their petals an even deeper blue.

சாவ் மிகல்லில் கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு வயலின் விளிம்பிலும் ஹைட்ரேஞ்சா பூஞ்செடி வேலி இருக்கிறது: நீலம், ஊதா, சில நேரங்களில் மென் இளஞ்சிவப்பு. அவை மிகவும் அடர்த்தியாக இருப்பதால், நிலத்தின் மேல் வரைந்தது போலத் தெரிகின்றன. வயல் எல்லைகளைக் குறிக்க மட்டுமே பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் விவசாயிகள் இந்தச் செடிகளை ஆசியாவிலிருந்து கொண்டுவந்தார்கள். கனிமங்கள் நிறைந்த எரிமலை மண் அவற்றின் இதழ்களை இன்னும் ஆழமான நீலமாக மாற்றுகிறது.

Further inland, green hills folded around quiet basins Polly could not see from the coast. Steam rose faintly from somewhere among them, thin white threads against the grey sky, and she turned toward the high ground.

உள்நாட்டில் பசுமையான குன்றுகள் அமைதியான பள்ளத்தாக்குகளைச் சுற்றி மடிந்திருந்தன, கடற்கரையிலிருந்து அவற்றை பாலியால் பார்க்க முடியவில்லை. அவற்றுக்கு இடையே எங்கோ இருந்து நீராவி மெல்லிதாக எழுந்தது, சாம்பல் வானத்தில் மெல்லிய வெள்ளை இழைகளாக. அவள் உயரமான நிலத்தை நோக்கித் திரும்பினாள்.