那场打了三天的网球赛

二零一零年温布尔登网球锦标赛上，两名选手走上十八号球场，参加一场首轮比赛。没有人期待会发生什么特别的事。约翰·伊斯内尔是美国人，身材高大，发球十分有力。尼古拉·马胡是法国人，排名较低，在网球圈外并不出名。他们的比赛原定一个下午打完。

Op Wimbledon in tweeduizend tien liepen twee spelers baan achttien op voor een wedstrijd in de eerste ronde. Niemand verwachtte iets bijzonders. John Isner was een Amerikaan, lang, met een keiharde service. Nicolas Mahut was een Fransman, lager geplaatst en buiten de tenniswereld niet beroemd. Hun wedstrijd stond gepland voor een middag.

那天下午比赛并没有结束，第二天也没有结束。

Hij eindigde niet die middag. Hij eindigde de volgende dag ook niet.

两位选手从六月二十二日星期二开始比赛。谁也无法破掉对方的发球局。他们打完了三盘，又打了第四盘。到了傍晚，比分战成两盘平，裁判因为天色渐暗而叫停了比赛。他们只能明天再战。

De twee spelers begonnen hun wedstrijd op dinsdag tweeëntwintig juni. Geen van beiden kon de service van de ander breken. Ze speelden drie sets, toen vier. Tegen de avond, bij een stand van twee sets gelijk, legde de umpire de wedstrijd stil vanwege het afnemende licht. Ze zouden de volgende dag verder moeten.

星期三，两人重新回到球场，开始了第五盘。在温布尔登，第五盘没有抢七局，必须净胜两局才能获胜。比分不断攀升：十比十，二十比二十，三十比三十。马胡保住了自己的发球局，伊斯内尔也保住了自己的。最终，比分来到了五十九比五十九。观众静静地看着，几乎有些不知所措。比赛不得不再次叫停，还是因为天色。

Op woensdag kwamen ze terug. Ze speelden de vijfde set, die op Wimbledon geen tiebreak kent. Ze moesten hem winnen met twee games verschil. De stand klom: tien tien, twintig twintig, dertig dertig. Mahut hield zijn service. Isner hield de zijne. Uiteindelijk stond het negenenvijftig negenenvijftig. Het publiek keek toe, stil, bijna beschaamd. De wedstrijd moest opnieuw worden gestaakt. Het licht, alweer.

星期四，在球场上打了超过十个小时之后，约翰·伊斯内尔终于破掉了已经筋疲力尽的对手的发球局。第五盘的最终比分是七十比六十八。整场比赛一共持续了十一小时五分钟。马胡打出了一百零三次发球直接得分，却依然输掉了比赛。

Op donderdag, na meer dan tien uur op de baan, brak John Isner eindelijk de service van zijn uitgeputte tegenstander. De eindstand in de vijfde set was zeventig tegen achtenzestig. De hele wedstrijd duurde elf uur en vijf minuten. Mahut sloeg honderddrie aces en verloor alsnog.

比赛结束时，两名选手在镜头前都说不出完整的话来。他们各自获得了一枚小奖牌，以纪念这场比赛。球场本身也多了一块小小的纪念牌。多年以后，这依然是网球史上耗时最长的一场比赛，网球界大多数人相信，这个纪录永远不会被打破。

Toen het voorbij was, kon geen van beide spelers goed uit zijn woorden komen voor de camera's. Beiden kregen een kleine medaille om vast te leggen wat er was gebeurd. De baan zelf kreeg een plaquette. Jaren later is het nog steeds de langste tenniswedstrijd ooit gespeeld, en de meeste mensen in het tennis geloven dat dit record nooit meer wordt verbroken.