The Hotel That Crosses Borders While You Sleep

There exists a hotel in which you fall asleep in one country and surface in another. It goes by the name of the night train, and Europe still runs plenty of them. You board at dusk in some grand city station, find your cabin, no larger than a wardrobe, with its fold down bed and its small ladder, and around midnight the platform slips away behind you.

Υπάρχει ένα ξενοδοχείο στο οποίο αποκοιμιέσαι σε μια χώρα και ξυπνάς σε άλλη. Το λένε νυχτερινό τρένο, και η Ευρώπη εξακολουθεί να έχει αρκετά από αυτά. Επιβιβάζεσαι στο σούρουπο σε κάποιον μεγαλοπρεπή σταθμό πόλης, βρίσκεις την καμπίνα σου, όχι μεγαλύτερη από ντουλάπα, με το πτυσσόμενο κρεβάτι της και τη μικρή σκάλα της, και γύρω στα μεσάνυχτα η αποβάθρα γλιστράει πίσω σου.

Picture it properly. Your shoes wait beneath the bed, your ticket sits tucked into the pocket by the pillow, and the whole compartment sways gently, as a boat might. Through the gap in the curtain, fragments of the night appear: a lit farmhouse, a station name flashing past too quickly to read, the black shoulders of distant mountains. At some point a border slides beneath you unnoticed, and you sleep through the crossing.

Φαντάσου το σωστά. Τα παπούτσια σου περιμένουν κάτω από το κρεβάτι, το εισιτήριό σου είναι χωμένο στην τσέπη δίπλα στο μαξιλάρι, και όλο το διαμέρισμα λικνίζεται απαλά, όπως μια βάρκα. Μέσα από το άνοιγμα της κουρτίνας εμφανίζονται κομμάτια της νύχτας: ένα φωτισμένο αγρόκτημα, το όνομα ενός σταθμού που περνά πολύ γρήγορα για να το διαβάσεις, οι μαύροι ώμοι μακρινών βουνών. Κάποια στιγμή ένα σύνορο γλιστράει από κάτω σου απαρατήρητο, και εσύ κοιμάσαι σε όλη τη διάρκεια της διέλευσης.

Come morning, an attendant knocks with coffee and warm rolls, and you raise the blind on a different world. Snow crowns the peaks, mist pools in the valleys, and cattle graze with the unhurried air of creatures that have never been rushed. You went to bed in a capital city and woke inside a postcard of the Alps. No airport, no queue, no misplaced luggage. Just a bed fitted with a very capable engine.

Το πρωί, ένας υπάλληλος χτυπά την πόρτα με καφέ και ζεστά ψωμάκια, και εσύ σηκώνεις το στόρι σε έναν διαφορετικό κόσμο. Χιόνι στέφει τις κορυφές, ομίχλη λιμνάζει στις κοιλάδες, και τα βοοειδή βόσκουν με τον ήρεμο αέρα πλασμάτων που δεν έχουν βιαστεί ποτέ. Πήγες για ύπνο σε μια πρωτεύουσα και ξύπνησες μέσα σε μια καρτ ποστάλ των Άλπεων. Χωρίς αεροδρόμιο, χωρίς ουρά, χωρίς χαμένες αποσκευές. Απλώς ένα κρεβάτι εφοδιασμένο με μια πολύ ικανή μηχανή.