Lost in Lisbon

Sofía looks for a museum in Lisbon. Her phone says it is close. But the streets go up and down. They turn and stop.

சோஃபியா லிஸ்பனில் ஒரு அருங்காட்சியகத்தைத் தேடுகிறாள். அவளுடைய தொலைபேசி அது அருகில் இருக்கிறது என்று சொல்கிறது. ஆனால் தெருக்கள் மேலும் கீழும் செல்கின்றன. அவை திரும்புகின்றன, நிற்கின்றன.

She stops in a small square. A cat sleeps on a chair. An old woman hangs clothes on a balcony.

அவள் ஒரு சிறிய சதுக்கத்தில் நிற்கிறாள். ஒரு பூனை நாற்காலியில் தூங்குகிறது. ஒரு வயதான பெண் வராந்தாவில் துணி காயப்போடுகிறாள்.

"Excuse me! Where is the museum?" The old woman frowns. She goes inside.

"மன்னிக்கவும்! அருங்காட்சியகம் எங்கே இருக்கிறது?" வயதான பெண் நெற்றி சுளிக்கிறாள். அவள் உள்ளே போகிறாள்.

The woman comes back. She has a small map. It shows three streets and one fountain. "Don't trust your phone here," she says.

பெண் திரும்பி வருகிறாள். அவளிடம் ஒரு சிறிய வரைபடம் இருக்கிறது. அதில் மூன்று தெருக்களும் ஒரு நீரூற்றும் இருக்கின்றன. "இங்கே உன் தொலைபேசியை நம்பாதே" என்று அவள் சொல்கிறாள்.

Sofía says thank you. She does not find the museum. But she keeps the map. She still has it today.

சோஃபியா நன்றி சொல்கிறாள். அவளுக்கு அருங்காட்சியகம் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் அவள் வரைபடத்தை வைத்துக்கொள்கிறாள். இன்றும் அது அவளிடம் இருக்கிறது.