Eén café, twee landen

Er is een café waar je koffie in het ene land staat en je taart in het andere. Het staat in een stadje dat Baarle heet, waar de grens tussen België en Nederland niet netjes om de huizen heen loopt. Hij loopt er dwars doorheen. Witte kruisjes en metalen noppen lopen door de straten, over drempels, onder winkelschappen en recht door cafétafels. Tag de vriend met wie je aan de andere kant van de grens zou gaan zitten.

Hoe is dit gebeurd? Eeuwen geleden ruilden en schonken plaatselijke heren stukjes land zoals mensen kaarten ruilen. Het resultaat is een stad van lapjes. Kleine eilandjes België liggen binnen Nederland, en binnen sommige van die eilandjes liggen nog kleinere eilandjes Nederlands land. Niemand heeft het ooit opgeruimd, dus de grens bleef, zigzaggend door het dagelijks leven.

Het stadje heeft ervan leren genieten. De regel voor huizen is simpel, je land is waar je voordeur staat, en een paar huizen hebben twee deuren en twee adressen. In het café kun je je kopje in het ene land vasthouden en in het andere neerzetten. Het is waarschijnlijk de enige plek op aarde waar je het land kunt verlaten door de suiker door te geven.