Ten błękit istnieje tylko w jednym miejscu

Stoisz na plaży szarych kamieni w południowo-zachodniej Dominikanie. Piasku prawie tu nie ma. Przewracasz kamyki stopą, tak jak robi to każdy, a wtedy jeden z nich cię zatrzymuje. Jest niebieski. Nie pomalowany, nie ze szkła. Niebieski na wylot.

Kamień nazywa się larimar, i jest dokładnie jedno miejsce na Ziemi, gdzie wydobywa się go z ziemi: jedno jedyne zbocze w górach nad tym wybrzeżem. Ludzie szukali drugiego takiego miejsca przez pięćdziesiąt lat i nikt go nigdy nie znalazł. Mężczyźni, którzy go wydobywają, pracują ręcznymi narzędziami i wiadrami na linach, bo maszyna roztrzaskałaby właśnie to, po co przyszli.

Ta nazwa nie jest stara. W tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym czwartym roku pewien mężczyzna, Miguel Méndez, podążył za niebieskimi kamykami w górę rzeki, aż znalazł miejsce, skąd spadały, i nazwał kamień na cześć swojej córki Larissy oraz hiszpańskiego słowa oznaczającego morze. Jeśli kiedyś kupisz taki kamień, przyjrzyj się dobrze jego kolorowi. Im głębszy błękit, tym głębiej w to wzgórze musiał zejść ktoś, kto go wydobył.