Пар и маленькие тарелки

Мара пришла на ночной рынок в семь часов. Улица была полна света, пара и людей. На каждом прилавке продавали что-то свое: лапшу, пельмени, фрукты на палочках, холодный чай. Она была голодна, но не знала, с чего начать.

Mara przyszła na nocny targ o siódmej. Ulica była pełna światła, pary i ludzi. Każde stoisko sprzedawało coś innego: makaron, pierogi, owoce na patyku, zimną herbatę. Była głodna, ale nie wiedziała, od czego zacząć.

Она остановилась у прилавка с длинной очередью. Женщина готовила пельмени на большой плоской сковороде. Мара смотрела на других покупателей. Они показывали пальцем на меню, называли число и платили. Когда подошла её очередь, она тоже показала пальцем. "Пять, пожалуйста", сказала она. Женщина кивнула и улыбнулась.

Zatrzymała się przy stoisku z długą kolejką. Kobieta smażyła pierogi na dużej płaskiej patelni. Mara patrzyła na innych klientów. Wskazywali menu, mówili liczbę i płacili. Gdy przyszła jej kolej, ona też wskazała. "Poproszę pięć", powiedziała. Kobieta skinęła głową i uśmiechnęła się.

Пельмени были горячими и хрустящими снизу. Мара села на маленький пластиковый стул и медленно их съела. Потом она пошла к следующему прилавку, и еще к одному. В тот вечер она выучила самое важное правило уличной еды: длинная очередь значит вкусная еда.

Pierogi były gorące i chrupiące na spodzie. Mara usiadła na małym plastikowym krześle i jadła powoli. Potem poszła do następnego stoiska, a potem do kolejnego. Tego wieczoru poznała najważniejszą zasadę jedzenia ulicznego: długa kolejka oznacza dobre jedzenie.