Ateşin Yanındaki Sandalye

Pansiyon limanın yukarısındaydı. Kapısı rüzgâr almayan taraftaydı. Evi bir koyun işletiyordu. Polly yağmurdan sırılsıklam holde durdu. "Boş odanız var mı?"

Nakatayo ang bahay-panuluyan sa itaas ng daungan. Nasa panig na kanlungan ang pinto nito. May tupang nagbabantay ng bahay. Nakatayo si Polly sa pasilyo, basa sa ulan. "May bakanteng kuwarto ba kayo?"

Oda vardı. Polly, "Sessiz bir oda istiyorum, lütfen," dedi. Koyun bir an bekledi. Rüzgâr burada her odayı bulur.

May mga kuwarto. Sabi ni Polly, "Gusto ko sana ng tahimik na kuwarto." Sandaling naghintay ang tupa. Nahahanap ng hangin ang bawat kuwarto dito.

"Bavuluma yardım edebilir misiniz, lütfen?" Koyun çantayı yukarı taşıdı. Onu bir sandalyenin yanına koydu. Sandalyenin iskeleti deniz odunundandı, çünkü burada ağaç yetişmez. Sırtlığı samandandı.

"Maaari mo ba akong tulungan sa aking mga bagahe?" Binuhat ng tupa ang bag paakyat. Inilapag niya ito sa tabi ng isang silya. Yari sa kahoy na tinangay ng dagat ang balangkas nito, dahil walang punong tumutubo rito. Dayami ang likod nito.

"Çıkış saati kaçta?" diye sordu Polly. Burada her şeye vapur karar verir. Sonra sandalyeye oturdu. Saman soğuk havayı kesti.

"Anong oras ang check-out?" tanong ni Polly. Ang barko ang nagpapasya sa lahat dito. Pagkatapos ay naupo siya sa silya. Hinarang ng dayami ang malamig na hangin.