你会发光，只是没人看得见

即使坐在一间完全黑暗的房间里，你依然在发光。你的皮肤会持续散发出微弱的光芒，而这与体温毫无关系。

Ga in een volledig donkere kamer zitten en je geeft nog steeds licht af. Je huid straalt een zwakke gloed uit, voortdurend, en dat heeft niets met lichaamswarmte te maken.

一支日本研究团队在二零零九年证实了这一点。他们让志愿者赤裸上身进入一间完全不透光的房间，用一台极其灵敏的相机对着他们拍摄二十分钟。相机捕捉到皮肤上持续而斑驳的光芒，脸部区域最亮。这种光其实是细胞内部普通化学反应的副产物：涉及氧气的反应在进行时，会不断释放出单个的光粒子。

Een Japans team bewees dit in tweeduizend negen. Ze plaatsten vrijwilligers, tot aan hun middel ontkleed, in een lichtdichte kamer en richtten een extreem gevoelige camera op hen, telkens twintig minuten lang. De camera registreerde een gestage, vlekkerige gloed die van de huid kwam, het felst rond het gezicht. De gloed is een bijproduct van gewone chemie in je cellen: reacties met zuurstof stoten onderweg losse lichtdeeltjes uit.

不过这里有个关键点，也解释了为什么从来没人注意到这件事：这种光大约比人眼能察觉的最微弱光线还要暗一千倍。你永远看不到它，别人也一样。同一项研究还发现，这种光会在一天之中起伏变化，早晨最弱，傍晚最强，这说明在这一切背后，你的脸其实在按照某种规律运作。

Er zit een addertje onder het gras, en dat verklaart waarom niemand het ooit opmerkte. Het licht is ongeveer duizend keer zwakker dan het zwakste dat een menselijk oog kan waarnemen. Je gaat het nooit zien, en niemand anders ook. Dezelfde studie ontdekte dat de gloed gedurende de dag stijgt en daalt, het zwakst in de ochtend en het sterkst in de late namiddag, wat betekent dat je gezicht ergens in dit alles een schema aanhoudt.