Chimpanzees, It Turns Out, Have Accents

Chimpanzees, it now appears, have regional accents. Scientists have reported that young chimpanzees living in different corners of Africa do not sound alike, and that the gap between them widens as the animals grow older.

Οι χιμπατζήδες, όπως φαίνεται πλέον, έχουν τοπικές προφορές. Επιστήμονες ανέφεραν ότι νεαροί χιμπατζήδες που ζουν σε διαφορετικές γωνιές της Αφρικής δεν ακούγονται ίδιοι, και ότι το χάσμα ανάμεσά τους μεγαλώνει όσο τα ζώα μεγαλώνουν.

The research team worked through more than eleven thousand recorded calls from infants and juveniles at two sites, a rescue centre in Zambia and a national park in Tanzania. They sorted the recordings into grunts, whimpers and laughter, then measured them. The youngest animals sounded broadly alike regardless of location. The older ones did not: each group had drifted toward its own particular manner of grunting.

Η ερευνητική ομάδα επεξεργάστηκε πάνω από έντεκα χιλιάδες ηχογραφημένες κραυγές από βρέφη και νεαρά ζώα σε δύο τοποθεσίες, ένα κέντρο διάσωσης στη Ζάμπια και έναν εθνικό δρυμό στην Τανζανία. Ταξινόμησαν τις ηχογραφήσεις σε γρυλίσματα, κλαψουρίσματα και γέλια, και έπειτα τις μέτρησαν. Τα νεότερα ζώα ακούγονταν σε γενικές γραμμές παρόμοια ανεξάρτητα από την τοποθεσία. Τα μεγαλύτερα όχι: κάθε ομάδα είχε αποκλίνει προς τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο γρυλίσματος.

That drift is the arresting part, since chimpanzee calls were long presumed fixed at birth, encoded in the animal rather than absorbed from its neighbours. If a young chimpanzee is instead soaking up the sound of the group around it, much as a child absorbs the vowels of a particular street without being taught them, then accent may be an older habit than anyone had been prepared to admit.

Αυτή η απόκλιση είναι το πιο συναρπαστικό στοιχείο, καθώς οι κραυγές των χιμπατζήδων θεωρούνταν εδώ και καιρό σταθερές από τη γέννηση, εγγεγραμμένες μέσα στο ζώο και όχι απορροφημένες από τους γείτονές του. Αν ένας νεαρός χιμπατζής απορροφά αντ' αυτού τον ήχο της ομάδας γύρω του, όπως ένα παιδί απορροφά τα φωνήεντα ενός συγκεκριμένου δρόμου χωρίς να του τα διδάξουν, τότε η προφορά μπορεί να είναι μια πολύ παλαιότερη συνήθεια απ' όση ήταν κανείς έτοιμος να παραδεχτεί.