Jezioro poniżej poziomu morza

Droga wspina się na suchą przełęcz, potem opada, a wtedy pojawia się woda. Wielkie, blade jezioro leży w dolinie między dwoma pasmami gór. Kaktusy i kolczaste krzewy rosną aż po sam brzeg.

To Lago Enriquillo, największe jezioro na Karaibach, i dziwne jezioro. Jego powierzchnia leży ponad trzydzieści metrów poniżej poziomu morza. Ta dolina jest najniżej położonym miejscem w regionie. Jezioro nie ma żadnego ujścia. Rzeki do niego wpływają, ale nic z niego nie wypływa. Słońce zabiera wodę i zostawia sól. W najbardziej słonym punkcie jezioro jest prawie trzy razy bardziej słone niż morze.

Powód można znaleźć w skałach. Na niskich grzbietach jest koral, są też muszle, tkwiące w suchym kamieniu pod kaktusami, daleko od jakiejkolwiek plaży. Ta dolina była kiedyś częścią morza. Była cieśniną, otwartą z obu stron. Potem rzeka wypełniła mułem zachodni koniec, i morze stało się jeziorem.

Polly idzie wzdłuż starego koralu w upale. Jezioro jest płaskie i ciche. Wtedy coś porusza się w płytkiej wodzie. Jest o wiele za długie, żeby być ptakiem.