Tien kilometer hoog

Kijk tijdens een lange vlucht uit het raam van een vliegtuig en de wereld ligt tien kilometer onder je. Vliegtuigen vliegen niet zo hoog voor het uitzicht. Ze doen het omdat de lucht daarboven ijl is, en ijle lucht goedkoop is om doorheen te vliegen.

Dicht bij de grond is lucht dik. Een vliegtuig dat door dikke lucht duwt, is als een zwemmer die door water ploegt: elke meter kost energie. Tien kilometer hoog is de lucht vele malen ijler. Het vliegtuig glijdt er met veel minder weerstand doorheen, dus de motoren verbranden veel minder brandstof om dezelfde snelheid te houden. De ijle lucht heeft nog een tweede cadeau: de meeste wolken, stormen en hobbelig weer leven onder die hoogte, dus de rit is ook rustiger.

Er is natuurlijk een grens. Te hoog, en de lucht wordt te ijl om het vliegtuig door de vleugels te laten dragen, en te ijl voor de motoren om te ademen. Dus mikken luchtvaartmaatschappijen op de gulden middenweg, meestal tussen de tien en twaalf kilometer. Hoog genoeg om brandstof te besparen, laag genoeg om te blijven vliegen. Dat is de stille rekensom die wordt gemaakt telkens als jouw gordellampje uitgaat.