没有人经过的车站

第一条地铁线是一九零四年在城市下面开的。它日夜行驶，一年每天都开，几乎从不关闭。波莉跟着一辆火车，走到街道下面。

Η πρώτη γραμμή του μετρό άνοιξε κάτω από την πόλη το χίλια εννιακόσια τέσσερα. Λειτουργεί μέρα και νύχτα, κάθε μέρα του χρόνου, και σχεδόν ποτέ δεν κλείνει. Η Polly ακολούθησε ένα τρένο κάτω από τον δρόμο.

第一个车站建得很漂亮。光从上面人行道的玻璃照进来，天花板是弯的瓷砖，像一座教堂。

Ο πρώτος σταθμός χτίστηκε όμορφος, με φως από γυαλί στο πεζοδρόμιο από πάνω και ταβάνι από πλακάκια σαν εκκλησία.

但是站台弯得很厉害，是为短火车建的。新的火车更长，中间也有门。在那里开门不安全。车站在一九四五年底关闭了。

Αλλά η αποβάθρα κάνει μια απότομη στροφή, φτιαγμένη για μικρά τρένα. Τα νέα τρένα ήταν πιο μεγάλα, με πόρτες και στη μέση, και το άνοιγμά τους εκεί δεν ήταν ασφαλές. Ο σταθμός έκλεισε στο τέλος του χίλια εννιακόσια σαράντα πέντε.

没有人把它拆掉。瓷砖和灯还在黑暗里。火车还是经过那里，但没有人下车。波莉又看着一辆火车开过去。

Κανείς δεν τον άφαιρεσε. Τα πλακάκια και οι λάμπες είναι ακόμα εκεί, στο σκοτάδι. Τα τρένα περνάνε ακόμα από μέσα, αλλά κανείς δεν κατεβαίνει. Η Polly είδε ένα ακόμα τρένο να περνάει.