The Smell of Cinnamon

Marta lived alone in a small apartment. Her new neighbor, Doña Pilar, was an old woman. They saw each other in the elevator sometimes, but they did not talk.

Η Μάρτα ζούσε μόνη σε ένα μικρό διαμέρισμα. Η καινούργια της γειτόνισσα, η κυρία Πιλάρ, ήταν μια ηλικιωμένη γυναίκα. Συναντιόνταν μερικές φορές στο ασανσέρ, αλλά δεν μιλούσαν.

One Sunday morning, Marta opened her front door to go for a walk. There was a small plate on the floor. On the plate was a piece of cake. The cake smelled like cinnamon and oranges.

Ένα πρωινό της Κυριακής, η Μάρτα άνοιξε την πόρτα της για να πάει βόλτα. Στο πάτωμα υπήρχε ένα μικρό πιάτο. Μέσα στο πιάτο ήταν ένα κομμάτι κέικ. Το κέικ μύριζε κανέλα και πορτοκάλι.

There was a note. "It is my grandmother's recipe. I made too much. Welcome to the building. — Pilar."

Υπήρχε και ένα σημείωμα. «Είναι η συνταγή της γιαγιάς μου. Έφτιαξα πολύ. Καλώς ήρθες στο κτίριο. — Πιλάρ.»

Marta ate the cake at her kitchen table. It was the best cake she had eaten in a long time. She did not know how to thank Pilar. She did not bake. She did not have a recipe from her grandmother.

Η Μάρτα έφαγε το κέικ στο τραπέζι της κουζίνας. Ήταν το καλύτερο κέικ που είχε φάει εδώ και πολύ καιρό. Δεν ήξερε πώς να ευχαριστήσει την Πιλάρ. Δεν έφτιαχνε γλυκά. Δεν είχε συνταγή από τη γιαγιά της.

Finally, she wrote a card. "Thank you. The cake was wonderful. If you ever need help with shopping, please knock." She left the card under Pilar's door. Now they had something to start with.

Τέλος, έγραψε μια κάρτα. «Σε ευχαριστώ. Το κέικ ήταν υπέροχο. Αν χρειαστείς ποτέ βοήθεια με τα ψώνια, χτύπα την πόρτα μου.» Άφησε την κάρτα κάτω από την πόρτα της Πιλάρ. Τώρα είχαν κάτι για να ξεκινήσουν.