De geschilderde dieren van de rode rotsen

Vandaag vliegt Polly de stad uit, het bos in. Hier zijn de rotsen niet roze maar dieprood. Wind en regen hebben ze rond en glad gemaakt, als golven van steen tussen de dennenbomen. Een rode eekhoorn laat een dennenappel op haar hoofd vallen. Het is haar manier om hallo te zeggen.

De eekhoorn brengt Polly naar een lage rotsnis. Op de rode steen staan schilderingen. Ze ziet herten met grote geweien en wilde geiten die springen. De kleuren zijn nu oud en zacht, maar de dieren zien er nog steeds levend uit.

Mensen schilderden deze dieren duizenden jaren geleden. Tegenwoordig zijn de schilderingen beschermd als werelderfgoed. Polly vindt een geschilderde vogel met open vleugels. Ze kijkt er heel lang naar. Een vogel, geschilderd door voorzichtige mensenhanden, zo heel veel jaren geleden.

In de avond gloeien de rode rotsen als vuur. Een echt hert stapt uit het bos, kijkt rond en verdwijnt weer. De schilderingen en het bos vertellen nog steeds hetzelfde verhaal, denkt Polly.