De stad in de arm van de rivier

Polly volgt een rivier door droge heuvels in het oosten van Spanje. De rivier draait naar links en naar rechts tussen hoge rotsen. Dan maakt hij een grote lus, als een arm die iets vasthoudt. In de lus ligt een stadje. De roze huizen klimmen in rijen tegen de heuvel op, het ene boven het andere.

Het stadje heet Albarracín. Er wonen maar ongeveer duizend mensen. De huizen zijn roze en oranje, met houten balkons die over de smalle straten hangen. Hoog boven de daken klimt een stenen muur de berg op. Hij lijkt veel te groot voor zo'n klein stadje.

Polly vliegt over de daken en landt op het hoofdplein. Het is heel klein, bijna als een kamer. In een hoek staat een kleine fontein. Ze ruikt vers brood uit een open deur. Ver weg, hoog in de bergen, hoort ze een schaapsbel.

De zon gaat onder en de lampen gaan aan. De roze muren zien er nu warm uit, als het laatste licht van een vuur. Polly zit op de fontein en kijkt ernaar. Morgen gaat ze de straten verkennen. Vanavond gaat het kleine stadje slapen in de arm van de rivier.